Je kind weigert te eten
Je hebt gekookt, je kind kijkt ernaar alsof je iets giftigs serveert, en na drie happen is het klaar. Frustrerend, zeker als het elke avond zo gaat. Goed om te weten: na het eerste jaar groeit een kind veel langzamer en daalt de eetlust vanzelf, dus kleine porties en kieskeurigheid zijn meestal gewoon normaal.
- Verdeel de taken aan tafel. Jij bepaalt wat er op tafel komt en wanneer, je kind bepaalt hoeveel het daarvan eet. Die verdeling haalt de machtsstrijd eruit, en die strijd is vaak het echte probleem.
- Zet altijd één bekend onderdeel op tafel. Rijst, brood, komkommer, iets waarvan je weet dat het gegeten wordt. Dan hoef je geen aparte maaltijd te koken en gaat niemand met honger van tafel.
- Schep klein op. Een vol bord voelt voor een kind als een onmogelijke opdracht. Twee lepels op het bord en de rest op tafel laten staan werkt beter: opscheppen mag altijd nog.
- Stop met druk, ook de vriendelijke druk. "Nog drie hapjes voor mama" en "toetje als je bord leeg is" maken eten tot een onderhandeling en het toetje tot de hoofdprijs. Hoe minder aandacht voor de hoeveelheid, hoe rustiger het wordt.
- Blijf nieuwe dingen aanbieden zonder verwachting. Een kind moet iets soms tien tot vijftien keer zien voordat het een hap durft te nemen. Op het bord leggen is genoeg, proeven hoeft niet elke keer.
- Eet zelf mee, hetzelfde. Kinderen leren eten door te kijken, niet door te luisteren. Jij die met smaak broccoli eet doet meer dan tien aansporingen.
- Houd vaste eetmomenten en beperk het grazen. Wie om vijf uur een pakje drinken en een koek heeft gehad, heeft om zes uur geen honger. Drie maaltijden en een paar vaste tussendoortjes, verder water.
- Kijk naar de week, niet naar de dag. Kinderen eten in golven: de ene dag bijna niets, de andere dag drie boterhammen extra. Groeit je kind goed en is het fit? Dan gaat het waarschijnlijk prima. Twijfel je, leg het gerust voor aan het consultatiebureau of de jeugdarts.
Een maaltijd is geslaagd als het gezellig was, niet als het bord leeg is.