Wennen op de opvang

De eerste dagen op de opvang zijn vaak zwaarder voor jou dan voor je kind. Dat huilende gezichtje bij het afscheid blijft de hele dag op je netvlies, terwijl je kind vijf minuten later alweer speelt. Huilen bij het wennen is normaal en zegt niets over jouw keuze: kinderen wennen echt.
- Bouw het wennen rustig op. Vrijwel elke opvang werkt met een wenschema: eerst een uurtje samen, dan een ochtend alleen, dan een hele dag. Overleg wat past bij jouw kind en neem er de tijd voor als dat kan.
- Neem altijd echt afscheid. Wegglippen terwijl je kind even niet kijkt lijkt makkelijker, maar leert je kind dat jij zomaar kunt verdwijnen. Een kort, duidelijk afscheid geeft op termijn meer vertrouwen.
- Houd het afscheid kort en elke keer hetzelfde. Kus, zwaai bij het raam, "tot vanmiddag", en gaan. Hoe langer je blijft hangen, hoe zwaarder het wordt, voor jullie allebei.
- Geef iets vertrouwds mee. De eigen knuffel, het spuugdoekje, iets dat naar thuis ruikt. Voor een baby kan een doekje dat bij jou heeft gelegen troost geven in een nieuwe omgeving.
- Bel gerust een uur later. De meeste kinderen stoppen binnen enkele minuten na jouw vertrek met huilen. Even bellen of appen met de groep is geen overbezorgdheid, het is precies waar de leidsters voor zijn.
- Deel alles wat helpt met de leidsters. Hoe je kind troost zoekt, hoe het slaapt, welk liedje werkt. Hoe beter zij jouw kind kennen, hoe sneller het zich veilig voelt.
- Plan een zachte landing na de opvangdag. Een kind dat een dag lang prikkels heeft verwerkt, is 's avonds vaak moe en huilerig. Dat is geen teken dat de opvang niet werkt, het is ontlading bij de veiligste persoon: jij.
- Wees ook mild voor jezelf. Weer aan het werk gaan, je kind uit handen geven, het dubbele gevoel daarbij: dat hoort er allemaal bij. Je mag het moeilijk vinden én tegelijk achter je keuze staan.
Over een paar weken rent je kind zwaaiend de groep op, en dan mag jij heel even beledigd zijn.